Nieuws
Nieuwsbrief nr. 71
Beste mensen,
Het heeft enige tijd op zich laten wachten, maar hier is hij dan eindelijk weer: mijn Nieuwsbrief. In de komende weken zal de draad weer opgepakt worden, zoals we dat eerder ook deden. Het moet weer lukken om wekelijks, dan wel tweewekelijks weer nieuws aan u te melden over de ontwikkelingen in Den Haag.
En zoals gebruikelijk is het goed om de huidige stand van het politieke landschap aan een andere analyse te onderwerpen. Het lijkt er op alsof de extremen van het politieke landschap via de gematigde broertjes of zusjes aan invloed lijken te winnen. Er zijn drie extremen in de Nederlandse politiek: de Partij van de Vrijheid (Wilders), de SP en de Partij voor de Dieren.[1]
Vooral de eerste twee partijen zitten in een winning mood en proberen op alle mogelijke manieren hun vergrote omvang te gelde te maken. Er kan geen debat voorbij gaan of de partij van Wilders weet wel een manier te vinden om zijn Islamofobe opvattingen te koppelen aan het onderwerp waar op dat moment over gesproken wordt. Er zijn talloze voorbeelden te geven. Bijvoorbeeld het meenemen van studiefinanciering naar buitenland mag niet naar Islamitische landen, en ga zo maar door. Maar deze opmerkingen zorgt er bij de VVD voor dat zij ook een ruk naar rechts maakt. Dat ook zij zich gaan begeven in het vissen in troebel water. Denk aan de discussie over de dubbele paspoorten. Veel moties van de PvV halen geen meerderheid, maar informeel worden hun opvattingen wel – gedeeltelijk – meegenomen in de standpunten van de VVD.
Hetzelfde geldt voor de PvdA. Ook zij staat onder grote druk van met name de SP. Deze partij heeft geen vuile handen willen maken door compromissen te sluiten door al vroeg te besluiten om niet verder deel te nemen aan coalitiebesprekingen. Haar radical koers en opvattingen kan ze gewoon handhaven en dat doet ze veelvuldig. Denk aan de discussie over het onderzoek naar Irak, denk aan de marktwerking in sommige sectoren, denk aan de positie van de leraren denk aan de topinkomens in het bedrijfsleven en ga zo maar door. De PvdA voelt de hete adem in haar nek en voelt zich genoodzaakt om af en toe ook extremere standpunten in te nemen. Maar helaas is dat vaak een verliesstrategie, omdat de eigen bewindspersonen het er vaak niet mee eens zijn. het duidelijkste voorbeeld betreft de topinkomens. Een opmerking van de PvdA-woordvoerder Tang dat de aanpak te slap is moet gevolgd worden door een terugtrekkende beweging nadat Bos duidelijk heeft gemaakt dat er weinig door de overheid aan gedaan kan worden. In ieder geval niet zonder heel veel ongewenste gevolgen. Daarmee organiseren ze hun eigen verlies.
De derde partij is de Partij voor de Dieren. Alleen Groen Links heeft last van deze partij, ofschoon ze dat zelf ontkennen. Maar ook hier is zichtbaar dat Groen Links langzaamaan op het terrein van milieu een radicalisering doormaakt.
Opvallend is dat alle genoemde partijen, PvdA, VVD en Groen Links, op dit moment ernstig in verwarring zijn. Zij likken de wonden van de verloren verkiezingen, zijn op zoek naar een nieuwe koers en proberen de aangeslagen leider weer een steviger positie te geven. Maar in de tussentijd proberen ze hun extreme broertje of zusje de wind uit de zeilen te nemen door zelf extremere standpunten in te nemen. Maar of dat de juiste strategie is valt te betwijfelen. Het is beter om echt een fundamentele discussie binnen de partijen te starten over de koers van de partij. Het gaat dan niet alleen om de inhoud, maar ook om het imago van de partij en middelen die de partij wil inzetten. Maar die beweging is momenteel nog niet zichtbaar. Volgens mij is alleen op die manier de mogelijkheid reëel om er echt weer bovenop te komen.
Woordvoerderschappen
Als gevolg van allerlei personele verschuivingen binnen de fractie zijn er veel nieuwe portefeuilles tot stand gekomen bij nieuwe woordvoerders. Dat geldt ook voor mij. Mij is gevraagd om eerste woordvoerder onderwijs te worden. Dat betekent dat ik mij zal gaan bezighouden met algemene onderwijswoordvoering (artikel 23 van de grondwet, lerarentekort, zwarte en wittescholen etc.), primair onderwijs en hoger onderwijs. Daarnaast blijf ik voorzitter van de Commissie Subsidiariteitstoets, de harde kant van de Europese integratie (interne markt, structuurfondsen, Lissabon), regionaal economisch beleid, poldereconomie, maatschappelijk verantwoord ondernemen, SUWI, PBO, handhaving en internationaal sociaal beleid (ILO). Mijn woordvoerderschap over de uitbreiding van de EU en de institutionele vormgeving van Europa is overgegaan aan Henk Jan Ormel. Ofschoon het mij aan het hart gaat om niet meer over dat soort Europese vraagstukken in de Kamer het woord te mogen voeren, is het verstandig dat ik na bijna 17 jaar intensief met Europa bezig te zijn geweest me ga richten op nieuwe onderwerpen. En dat het fractiebestuur mij gevraagd heeft om me met onderwijs bezig te gaan houden, waardeer ik zeer. Het is een mooie portefeuille waar veel te doen is in de komende jaren. Kortom, u hoort mij niet klagen. Integendeel.
Europa
Dat neemt niet weg dat ik nog steeds mijn visie op Europese ontwikkelingen kan geven. En dat doe ik nog steeds met veel plezier. Opvallend is dat momenteel een discussie gevoerd wordt over de vraag wat als uitgangspunt moet dienen: het Verdrag van Nice of het Grondwettelijk verdrag. Eigenlijk is het storend dat een dergelijke discussie wordt gevoerd. Het levert namelijk alleen maar verliezers op. Het zou veel beter zijn om na te gaan waar Europa antwoorden op moet geven. Wat zijn de uitdagingen waar zich Europa voor geplaatst weet? Die invalshoek heeft de Nederlandse regering wel gekozen en heeft ook het CDA in het debat ingebracht. Dat biedt een mogelijkheid om er uit te komen. Maar hoe precies, dat is nog niet duidelijk.
Onderwijs
In de komende weken zullen veel voorstellen besproken worden in de Tweede Kamer. In de eerste plaats hebben we al een groot aantal voorstellen ontvangen, die kleine wijzigingen betekenen voor de studiefinanciering. Deze voorstellen hebben we in de afgelopen weken al ontvangen en voor een deel zelfs al afgehandeld. In de komende weken zullen er ook nog enkele voorstellen besproken worden in de Kamer. Het gaat dan bijvoorbeeld over de vraag of we in kunnen stemmen met de graad associate degree voor de mensen, die hun MBO hebben afgerond en nog twee jaar HBO hebben gevolgd. daar hebben we nogal wat vragen bij geplaatst, vooral of de werkgevers wel vertrouwd zijn met deze nieuwe graad. Waarschijnlijk zal dit wetsvoorstel direct na het meireces worden besproken.
Verder is de leerplichtwet aangepast. Deze is nu ook van toepassing op de particulier gefinancierde scholen. De leerplicht geldt voor iedere scholier. Tegelijkertijd geldt voor iedere scholier dat hij moet weten dat de school waar hij onderwijs volgt onderwijs geeft dat voldoet aan de eisen van de wet op het primair onderwijs. Kortom, scholen die daar niet aan voldoen, mogen geen scholieren aannemen die nog leerplichtig zijn. dat is een duidelijke aanscherping van de huidige wet.
Agenda
Voor de komende weken staan de volgende afspraken gepland:
23 april Tiel ROC- Rivor (werkbezoek)
23 april Zaandijk De C van het CDA
25 april Rotterdam Hogeschool van Rotterdam over MVO
25 april Leiden Politiek café over relatie geloof en politiek
8 mei Amsterdam AUREUS bijeenkomst
9 mei Hoofddorp Dienstenbond CNV over solidariteit
9 mei Nijmegen Studentenverenigingen over Hoger Onderwijs
14 mei Amsterdam Debat over geloof en politiek
16 mei Culemborg 40-jarig bestaan Prins Bernardschool
24 mei Hilversum LAKS
[1] Over de Partij voor de dieren is een aardige anekdote te vertellen. Commissievoorzitter Baroso was op bezoek in Nederland voor een gesprek met het Nederlandse parlement. Tijdens die bijeenkomst wenste Esther Ouwehand het woord. Harm Evert Waalkens kondigde haar in zijn gebrekkige Engels als, Mrs Ouwehand of the Party of the Animals.” Ik heb Baroso nimmer zo verbijsterd zien kijken. Waalkens merkte door de hilariteit dat zijn vertaling niet geheel juist was en verbeterde het in “Party for the animal wellfare.” Maar ook dat maakte de verbazing bij Baroso niet minder.